Η απωλεσθείσα ‘γέφυρα’ που αναστάτωσε το σπίτι!

Από τις ιστορίες που κάνουν την παρέα διαφορετική όταν τις διηγείσαι, την κρίση πιο διαχειρίσιμη. Είχε μια ‘γέφυρα’ στην οδοντοστοιχία του ο συμπολίτης μας. Την είχε βάλει ο οδοντογιατρός του προ ετών. Πρωινό Κυριακής προχθές, ωστόσο, ξύπνησε βίαια και ένιωσε την έλλειψή της. Έβαλε τη γλώσσα του, πράγματι η γέφυρα είχε… κάνει φτερά. Γεμάτος αγωνία ξύπνησε τη γυναίκα του και της είπε το πάθημά του. Μην γνωρίζοντας όμως τι ακριβώς συνέβη, δεδομένου ότι το προηγούμενο βράδυ η ‘γέφυρα’ ήταν στη θέση της, έβγαλε συμπέρασμα ότι…

την κατάπιε στον ύπνο του. ‘Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου’, η γυναίκα του, ‘όχι’ αυτός. ‘Την κατάπια’. Συνεπώς; Τι κάνουμε τώρα; Τι άλλο, κυριακάτικα; Ενδελεχή έρευνα κατά τις… κενώσεις της ημέρας. Ψάξε λοιπόν στα… πρωινά, ψάξε στα απογευματινά, ψάξε στα πρωινά της άλλης μέρας, άνθρακες (όνομα και πράμα!) ο… θησαυρός. Νέα αγωνία. ‘Μήπως κάπου… σκαλώνει; Μήπως γδάρει το έντερο και τα άλλα όργανα;’ Αγωνία μεγάλη, κι άντε να φας με τέτοια αγωνία και χωρίς ‘γέφυρα’. Ώσπου η επίσκεψη στον γιατρό έφερε την ηρεμία στο σπίτι. ‘Κάπου θα σου έπεσε το βράδυ που κοιμήθηκες…’

Τι να κάνει η σύζυγος μετά απ’ αυτό. Ψάξε εδώ, ψάξε εκεί, χωρίς αποτέλεσμα. Ώσπου θυμήθηκε ότι το Σάββατο το βράδυ στου Καρρά, ήταν πολύ έντονο. Το ποτό πολύ και το κεφάλι θολό. Τόσο που κατά την επιστροφή στο σπίτι επιβάλλονταν ένας καυτός πατσάς. Αλλά με τέτοιο κεφάλι, πού να αντιληφθείς την πτώση της ‘γέφυρας’ μέσα στο πιάτο; Κατατρόμαξε ο πατσατζής μόλις αντιλήφθηκε κάτι μεταλλικό στο πιάτο του πελάτη του αδειάζοντας το τραπέζι. Σου λέει ‘τι βάζω μέσα ο αθεόφοβος;’ Αλλά μόλις κατάλαβε τι συνέβη και περί τίνος επρόκειτο, ξέπλυνε τη ‘γέφυρα’ και περίμενε με υπομονή τον άτυχο πελάτη που τη στερήθηκε εκείνο το πρωινό της Κυριακής και έχασε δέκα χρόνια από την αγωνία!

Είναι αυτό που λέμε, τη νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά. Ακόμη και μετά τον Καρρά!