Γρήγορα που ξεχνούν οι Γερμανοί…

Διαβάζουμε από τον πρόλογο του βιβλίου ‘Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά’, του Νίκου Καζαντζάκη, για την εποχή ανάμεσα στους δύο μεγάλους πολέμους:

«Ήταν η εποχή που τόσο είχε ξεπέσει το μάρκο, που όταν ήθελες να κάμεις μια μικρή πληρωμή κουβαλούσες μ’ ένα κάρο τα χαρτονομίσματα. Κι όταν πήγαινες στο ρεστωράν κ’ έτρωγες άνοιγες την παραφουσκωμένη σερβιέτα σου και την άδειαζες απάνω στο τραπέζι για να πλερώσεις. Και χρειάζουσουν...

δυο τρία εκατομμύρια μάρκα για ένα γραμματόσημο.

Πείνα, κρύο, τριμμένα σακάκια, παπούτσια τρύπια, τα κόκκινα γερμανικά μάγουλα είχαν πρασινίσει. Ένας αγέρας χυνοπωριάτικος κ’ έπεφταν σα φύλλα οι άνθρωποι στους δρόμους του Βερολίνου. Στα μωρά έδιναν ένα κομμάτι καουτσούκ να το μασουλίζουν, να μην κλαίνε. Η αστυνομία έστελνε το σούρουπο φρουρούς στα γιοφύρια του ποταμού, για να μην πέφτουν τη νύχτα οι μανάδες με τα μωρά τους να πνιγούν και να γλυτώσουν…»