Πολλές φορές απασχόλησε τις πρώην νομαρχιακές διοικήσεις η αξιοποίηση των εγκαταλελειμμένων εγκαταστάσεων της περιφερειακής αγοράς της Κουλούρας, για όσους φυσικά έχουν μνήμη. Διεθνείς διαγωνισμοί, προσκλήσεις ενδιαφέροντος με ΜΟΝΙΜΟ πάντοτε φυσικά το πρόβλημα της χρήσης γης. Με ΚΥΑ του 1997 επιτρέπονται δραστηριότητες μόνο για εξαγωγικό και διαμετακομιστικό κέντρο νωπών και μεταποιημένων αγροτικών προϊόντων και έκθεση γεωργικών προϊόντων για τη Βαλκανική, την Παρευξείνια Ζώνη και άλλες αγορές. Καμιά άλλη χρήση δεν επιτρέπεται, ούτε φυσικά και η μεταφορά τελωνείου και η μικτή χρήση τους, σε συνεργασία με ιδιωτικό σχήμα. Προφανώς αυτή την καταλυτική παράμετρο πρέπει να επιλύσουν όσοι θεωρούν ότι ο χώρος προσφέρεται για...
ασκήσεις πολιτικών αντιπαραθέσεων. Από κει και πέρα. Προσπαθώ να κατανοήσω τη θέση του αξιότιμου προέδρου του Επιμελητηρίου Ημαθίας, ο οποίος εκπροσωπεί ένα συμβουλευτικό θεσμό των επιχειρηματιών της Ημαθίας. Είναι δυνατόν να επιζητά την παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας, η οποία δεν ανήκει μόνο στους βιομηχάνους και τους επιχειρηματίες, αλλά και στον τελευταίο πολίτη της Ημαθίας;
Κατά την ταπεινή μου άποψη άλλος είναι ο ρόλος του Επιμελητηρίου. Να αναπτύξει ερευνητικές δράσεις για την αποτύπωση της αποβιομηχάνισης της περιοχής και να επιζητήσει την ανατροπή της.
Ας ρωτήσει ο κ. Ουσουλτζόλγου τους χιλιάδες επαγγελματίες της Ημαθίας, αν είναι ευχαριστημένοι με τον τρόπο της συμβουλευτικής δράσης του οργάνου, το οποίο λειτουργεί με ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ εισφορές (αν είναι δυνατόν σε μια ελεύθερη οικονομία!!!) των αναγκαστικών μελών του.
Προφανώς η απάντηση που θα λάβει θα είναι καθολικά αρνητική, όπως συντριπτικά αρνητική θα ήταν και η συμμετοχή τους σε ένα θεσμό, ο οποίος επιβιώνει μόνο και μόνο γιατί αν δεν υπάρχει βεβαίωση πληρωμής των εισφορών του, δεν μπορεί να δοθεί φορολογική ενημερότητα, ούτε καν να γίνει διακοπή επαγγέλματος!
Ανοικτός πάντα σε διάλογο.
Θόδωρος Ελευθεριάδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου