Διαβάζεις στα ρεπορτάζ το περιεχόμενο της γενικής συνέλευσης του ΑΣΕΠΟΠ Νάουσας και αναγεννάται η αισιοδοξία σου. Λες ότι δεν μπορεί, αν καθίσουμε και δουλέψουμε όλοι μας σαν τους παραγωγούς μας και τους φορείς τους τα τελευταία χρόνια, το μέλλον μάς ανήκει…
‘Ποια κρίση; Εμείς είμαστε εξαγωγείς, δεν μας αγγίζει η κρίση…’
Αυτή η φράση του προέδρου Αντώνη Πασχούλα...
ήταν το επιστέγασμα της βραδιάς. Παραγωγοί και συνεταιρισμοί που δούλεψαν εδώ και χρόνια στη βάση της ποιότητας (και τελευταία της ασφάλειας των προϊόντων τους), κατάφεραν να παραγάγουν τα καλύτερα ροδάκινα στη διεθνή αγορά. Και παρά τα στραβοπατήματα των προηγούμενων ετών (με τις επιδοματικές πολιτικές και τον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία κ.α.), κατάφεραν σιγά-σιγά να ανοιχτούν προς νέες αγορές και να προσφέρουν συνάλλαγμα στην Ελλάδα και τις οικογένειές τους. Αλλά δεν στέκονται εκεί. Σήμερα, εν μέσω κρίσης, συνεχίζουν να επενδύουν σε υποδομές και να αναζητούν τρόπους για να αυξήσουν την παρέμβασή τους στην αγορά, άρα και τα έσοδά τους. Συνεχίζουν να οργανώνονται, να ψάχνουν τον εχθρό του καλού, που είναι το καλύτερο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι αγρότες. Άνθρωποι της διπλανής μας πόρτας, απλοί, εργατικοί, πρακτικοί. Όχι θεωρητικοί του Χάρβαρντ και των άλλων πανεπιστημίων που ειδικεύονται στις θεωρίες του χάους και της απραξίας, που στα πενήντα και εξήντα τους δεν γνωρίσανε ακόμη τι θα πει ιδρώτας, τι θα πει επιταγή, τι θα πει παραγωγή.Ένα πράγμα ξεχωρίζει τις οργανωμένες Ομάδες Παραγωγών στην περιοχή μας (το οποίο ισχύει και για άλλες εξαγωγικές ομάδες). Η αυτοπεποίθηση που έχουν όταν μιλάνε για την οικονομία. Ξέρουν πως απάντηση στην κρίση είναι η οργάνωση και η δουλειά. Αναγνωρίζουν την κρισιμότητα της κατάστασης, ωστόσο δεν φοβούνται κανέναν. Κυρίως όμως δεν περιμένουν τίποτε από τους κυβερνώντες. Έχουν προ καιρού πάρει την τύχη και την οικονομία στα χέρια τους. Κοντά σ’ αυτούς, έχει ελπίδα και η τοπική οικονομία. Να εισπράξει από τον ιδρώτα τους, αλλά κυρίως να διδαχθεί από το παράδειγμά τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου