Η ιστορία μας διαδραματίζεται σε ένα μικρό ελληνικό ορεινό χωριό στις αρχές της δεκαετίας του 80 λίγο μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία όταν ο άνεμος της αλλαγής και της κοινωνικοποίησης σάρωνε όλη τη χώρα. Ο δαιμόνιος κοινοτάρχης του χωριού, σημαίνον στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, στην προσπάθειά του να παρουσιάσει «σοσιαλιστικό έργο» βάλθηκε να κάνει κι αυτός κάποια κοινωνικοποίηση. Αφού έψαξε από δω, έψαξε από κει και δεν βρήκε τίποτα, κατέληξε στον τράγο του μπάρμπα Μήτσου ένα ζώο φημισμένο στην περιοχή για τις σεξουαλικές και αναπαραγωγικές του ικανότητες αφού «κανόνιζε» μέχρι και 10 γίδες την ημέρα!
Απαλλοτρίωσε λοιπόν τον τράγο του μπάρμπα Μήτσου, του έφτιαξε ένα μοντέρνο στάβλο με όλες τις ανέσεις, προσέλαβε και ένα κομματικό του φίλο για να τον φροντίζει και να την η πρώτη ελληνική «ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΖΩΩΝ».
Σαν έφτασε η εποχή της αναπαραγωγής έστησε και μια τελετή εγκαινίων. Παρόντες ο νομάρχης, οι τοπικοί βουλευτές και άλλοι παράγοντες, παπάδες, δεσποτάδες, η φιλαρμονική του γειτονικού δήμου, πλήθος κόσμου και βέβαια και οι χωριάτες κρατώντας τις ανήσυχες λόγω οργασμού γίδες τους από το λουρί για να «εγκαινιάσουν» τη νέα κοινωνικοποιημένη επιχείρηση. Μετά τους αγιασμούς και τους λόγους των επισήμων μπαίνει η πρώτη γίδα πελάτισσα στην επιχείρηση. Μισή ώρα έκανε να την «καταφέρει» ο τράγος. Μπαίνει μετά η δεύτερη, οπότε έκπληκτοι είδαν όλοι τον τράγο να αδιαφορεί. Ξαπλωμένος στο κονάκι του μασούλαγε το χορταράκι και ούτε που γύρισε να κοιτάξει. Έξω πανικός και σούσουρο μεγάλο. Το «σοσιαλιστικό πείραμα» έβαινε προς αποτυχία. Έτοιμος να καταρρεύσει ο κοινοτάρχης μπαίνει στο στάβλο κι αρχίζει να παρακαλάει τον τράγο.
- Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου κάνε μια προσπάθεια ακόμα, ρεζίλι γίναμε.
- Δεν μπορώ, απαντούσε ο τράγος.
- Έστω μια γίδα ακόμα... θα τα καταφέρεις προσπάθησε!
- Δεν μπορώ σου λέω…
- Μα πέρυσι κατάφερνες μέχρι και δέκα την ημέρα! τώρα γιατί δεν μπορείς;
- Πέρυσι ήταν αλλιώς... Τώρα είμαι δημόσιος υπάλληλος!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου