Εφεδρείες προς υπουργοποίηση . Άρθρο του κ. Ζούλα στην "Καθημερινή" υπουργοποιεί τον Άγγελο Τόλκα

«Oι δημοσιογράφοι πρέπει επιτέλους να αναγνωρίσετε και κάτι θετικό στον Ανδρέα Παπανδρέου που δεν έχει ο γιος του. Ότι εκείνος άκουγε τις “εκκλήσεις” σας και έκανε ανασχηματισμό κάθε 5 - 6 μήνες για να έχετε να γράφετε»...

Γνωστός για το χιούμορ του, έτσι απάντησε υπουργός του ΠΑΣΟΚ όταν κλήθηκε να προβλέψει αν μια δομική αλλαγή στην κυβέρνηση είναι πλέον αναπόδραστη. «Από την πείρα μου», προσέθεσε, «ο ανασχηματισμός είναι πάντα αναπόφευκτος σε ένα κουρασμένο υπουργικό σχήμα. Αλλά το αν θα αποδειχθεί και ικανός να αναγεννήσει μια κυβέρνηση, εξαρτάται από τις αλλαγές των βασικών παικτών, οπότε κοιτάξτε στον πάγκο»...
Η προτροπή του έμπειρου
υπουργού απευθύνεται, βέβαια, σε όσους συντηρούν την ανασχηματολογία, αλλά αποφεύγουν να κατονομάσουν τα πρόσωπα που θα μπορούσαν να ανανεώσουν το υπουργικό συμβούλιο. Ας το θέσουμε πιο συγκεκριμένα, όπως συζητείται μεταξύ των βουλευτών: Μπορεί π. χ. η υπουργοποίηση του Γ. Φλωρίδη και της Βάσως Παπανδρέου να δώσει στους πολίτες την ελπίδα ενός νέου ξεκινήματος;
Η επιλογή των δύο στελεχών δεν έγινε τυχαία, καθώς είναι τα μόνα που, πέραν της οικονομικής τους κατάρτισης, διαθέτουν μεγάλη κυβερνητική πείρα. Αμφότεροι, ωστόσο, καθώς έχουν ήδη ασκήσει έντονη κριτική στον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, είναι προφανές ότι θα αποδέχονταν την πρόσκληση του κ. Παπανδρέου υπό τον όρο να υπηρετήσουν μιαν άλλη οικονομική πολιτική, προφανώς ως υπουργοί. Ασφαλώς υπάρχουν και πολλοί άλλοι βουλευτές που θα μπορούσαν να συνδράμουν στην κυβερνητική προσπάθεια, αλλά από την ανάγνωση των ονομάτων που ακολουθούν μάλλον θα διαπιστώσετε πόσο δύσκολο είναι το εγχείρημα ενός ανασχηματισμού που θα μπορούσε, εκτός από επικοινωνιακό, να έχει και ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Καθώς οι επιλογές του κ. Γ. Παπανδρέου περιορίζονται ανάμεσα στους 108 βουλευτές που δεν έχουν υπουργοποιηθεί, ιδού ποιες είναι οι εφεδρείες που ακούγονται περισσότερο. Ετοιμοι να αναλάβουν εμφανίζονται από πολλούς οι κ. Πέτρος Ευθυμίου, Χρ. Πρωτόπαπας και Βασ. Εξαρχος. Ο μεν πρώτος, όμως, ως πρόεδρος του ΟΑΣΕ, δεν θα δεχόταν μάλλον άλλη θέση πλην αυτής του επικεφαλής, ενώ το πρόβλημα στην τυχόν αξιοποίηση των δύο συναδέλφων του είναι ότι ο κ. Παπανδρέου πρέπει να τους αντικαταστήσει στους ρόλους που έχουν στη Βουλή χωρίς να διαταράξει τις εκεί ισορροπίες.
Από τους έχοντες στο βιογραφικό τους –έστω– μία κυβερνητική θητεία (Μ. Μπόλαρης, Ν. Αλευράς, Ν. Σαλαγιάννης, Εκτ. Νασιώκας, Θ. Τσούρας, Μαν. Μπεντενιώτης, Ροδούλα Ζήση και Αντζελα Γκερέκου), προς αξιοποίηση ακούγονται μόνον τα ονόματα των τριών πρώτων, ενώ μάλλον απίθανο θεωρείται ο πρωθυπουργός να επιστρατεύσει κάποιον από τους «βετεράνους» (Απ. Κακλαμάνης, Γ. Λιάνης, Σ. Βαλυράκης, Κ. Γείτονας, Δ. Κρεμαστινός και Μιλτ. Παπαϊωάννου).
Από εκεί και πέρα, υπάρχει μια πλειάδα δραστήριων βουλευτών δυνάμει έτοιμων να αναλάβουν θέσεις υφυπουργών, πλην όμως χωρίς να έχουν την παραμικρή κυβερνητική πείρα. Πρόκειται μεταξύ άλλων για τον κ. Ηλ. Μόσιαλο (ακούγεται για θέση αναπληρωτή), τον κ. Κώστα Σπηλιόπουλο, τον δικηγόρο κ. Κ. Καρτάλη, τους οικονομολόγους κ. κ. Αντ. Μακρυπίδη και Ελενα Παναρίτη, τον «αγρότη» Γ. Δριβελέγκα, τους τραπεζικούς κ. Θαν. Παπαγεωργίου και Δημ. Καρύδη, τους επιχειρηματίες κ. Σπ. Μαργέλη και Θαν. Οικονόμου και τους Μιχ. Κατρίνη, Χρ. Κατσούρα, Αγγ. Τόλκα, Μιχ. Παντούλα και Σίμο Κεδίκογλου.
Καθώς, όμως, τα περισσότερα από αυτά τα ονόματα είναι άγνωστα στους περισσότερους, προκύπτει και το σημαντικότερο πρόβλημα του πρωθυπουργού. Διότι αν τα πολλά νέα πρόσωπα που εμπιστεύθηκε το 2009 χαρακτηρίστηκαν τότε «ελπιδοφόρα» μιας άλλου τύπου διακυβέρνησης, στη «μνημονιακή» εποχή προφανώς δεν έχει περιθώριο για πολλούς πειραματισμούς. Σημειωτέον δε ότι οι βουλευτές απειλούν πλέον με... εξέγερση αν ο κ. Παπανδρέου στραφεί και πάλι σε εξωκοινοβουλευτικά στελέχη.