ΚΑ-ΤΑ-ΠΛΗ-ΚΤΙ-ΚΟ ΕΒΡΑΪΚΟ (που είναι και της μόδας) ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Γύρω από το κρεβάτι του πόνου είναι συγκεντρωμένη όλη η οικογένεια του. Το κλίμα είναι βαρύ και πένθιμο. Ένα μόνο μικρό καντηλάκι, δίπλα στον άρρωστο, φωτίζει αμυδρά το στενό δωμάτιο.

Ο ετοιμοθάνατος πατέρας, με κλειστά τα μάτια και πολύ κόπο, ψιθυρίζει:
Πατέρας: "Γυναίκα μου Σάρα είσαι εδώ;"
Σάρα (κλαίγοντας): "Ναι, άντρα μου."
Πατέρας: "Γιε μου Ιακώβ είσαι εδώ;"
Ιακώβ (φανερά συγκινημένος): "Ναι, πατέρα."
Πατέρας: "Μικρή μου θυγατέρα Ιουδήθ, είσαι εδώ;"...

Ιουδήθ: (απαρηγόρητη) " Ναι, πατέρα, είμαι κοντά σου."
Πατέρας: "Και εσύ στερνοπούλι μου Ααρών, είσαι εδώ;"
Ααρών (με αναφιλητά): "Ναι, πατέρα."
Πατέρας: "ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΜΑΓΑΖΙ;"