Σημείωση blog: To καλύτερο, μακράν, κείμενο που διάβασα τελευταία. Εκπληκτική η γραφή του Μητροπολίτη Προικοννήσου του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου. Αποτυπώνει, με μια μοναδική θεολογική γλώσσα, την σημερινή, πικρή, σκληρή αλλά ΑΠΟΛΥΤΗ πραγματικότητα. Να αγιάσει το στόμα του Δεσπότη για τον φαρισαϊσμό που διακρίνει την σημερινή εποχή.
αστακομακαροναδονηστεύουμε,
Χριστέ μου,
αραχτοξαπλοπροσευχόμαστε.
αργοτεχνοθαυμάζουμε το κάλλος
τουριστομοναστηροπροσκυνουμε,
ανοιχτοσφιξοχέρικα πενταροδεκαροελεουμε,
τσιγαροφραπεδοθεολογουμε,
πονηροματοκλεινοηθικολογουμε,
μεταξορασοασκητεύουμε,
σοουμπιζιερατεύουμε,
σατραποπασαδαρχιερατεύουμε,
ιεροεξεταστικοκηρύττουμε,
κινητοτηλεφωνοδιαποιμαίνουμε,
εν διαδικτύο θαλαττεύομε,
εν τηλοψία αρρητα κάλλη
μυδριοφθάλμως εξετάζοντες
τον νουν μας νεονηπτικώτατα τηρουμε!
ολα, ολα τα κάνουμε dʼ accord,
μεταπατερικως, κατα πως πρέπει!
Γιατί καθυστερεις, λοιπόν,
τον υποκείμενον της δόξης στέφανον,
τον αμαράντινον,
σʼ εμας τους στενοδίτας Σου
αγωνιστας να αποδώσεις;;;
Pourquoi???
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου