Μια σειρά διαδοχικών γεγονότων που έρχονται στο φως της επικαιρότητας αναδεικνύουν εμφανέστατα και αποκαλύπτουν ανάγλυφα την εικόνα της εγχώριας οικονομικής κρίσης.
Μιας κρίσης που ξεκίνησε συγκυριακά από εξωγενείς παράγοντες .Αρχικά χρεώθηκε σε ένα παγκόσμιο ασταθές οικονομικό περιβάλλον. Στην συνέχεια και ενώ η εξωγενής οικονομική κρίση απομακρύνθηκε, αναδύθηκε και αναδείχθηκε η δική μας οικονομική ανεπάρκεια. Έγινε ορατό ένα πρώτου μεγέθους οικονομικό εσωτερικό ζήτημα, μια διαρκής πλέον απειλή που διατρέχει ώρα με την ώρα τον εθνικό κορμό.
Όλα τα γεγονότα δυστυχώς ή ευτυχώς οδηγούν σε αντιφατικά συμπεράσματα. Δημιουργούν υποψίες και γεννούν βάσιμα ερωτηματικά για την πραγματική οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Το πρώτο είναι ότι οι χειρισμοί ανάταξης της οικονομίας έχουν αντίκτυπο στην διεθνή εικόνα της χώρας που την τραυματίζουν και την καθιστούν αναξιόπιστη . Το δεύτερο είναι ότι η ορατή εσωτερική κρίση βαθαίνοντας παίρνει δυστυχώς ανεξέλεγκτες διαστάσεις που μπορεί να οδηγήσουν απρόσμενα και αιφνιδιαστικά σε σοβαρότατες εμπλοκές και περιπέτειες. Εκτός αυτών ένα κεντρικό ερωτηματικό παραμένει πλέον ξεκάθαρο και αναμφισβήτητο.
Υπήρχε πράγματι τόσο σοβαρή οικονομική κρίση ώστε να οδηγηθεί η χώρα για να μην υποστεί τα χειρότερα στο ΔΝΤ ή αυτή έντεχνα παρουσιάστηκε;
Προτού από ένα χρόνο ο τότε Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και σημερινός Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στην τότε επίσκεψη του στην ΔΕΘ και μεσούσης της προεκλογικής περιόδου κατ επανάληψη απέκλειε κατηγορηματικά την περίπτωση να προσφύγει η χώρα σε εξωτερική οικονομική βοήθεια –δανεισμό- και ότι όλα ήταν υπό πλήρη έλεγχο. Όλα θα διορθώνονταν με την μια και μόνον προϋπόθεση . Να αναλάμβανε την Εξουσία!
Αυτό και έγινε από ον Ελληνικό Λαό που πείστηκε ότι οι δεσμεύσεις και το προφίλ του ήταν το καταλληλότερο για τις περιστάσεις. Το περίφημο «λεφτά υπάρχουν, υπάρχουν τα λεφτά» παραμένει μέχρι σήμερα το κεντρικό βαρίδιο που σηκώνει πάνω του ο Πρωθυπουργός αδυνατώντας να δώσει επαρκείς εξηγήσεις από πού έβγαλε αυτό το συμπέρασμα. Και το σημαντικότερο δεν βρέθηκαν τα λεφτά όταν τα έψαξε!
Έβαλε τότε το μεγάλο στοίχημα που τώρα καλείται να κερδίσει. Αυτοπροσώπως.
Με αυτό το κεντρικό σύνθημα ο «αλλά Ομπάμα» εμφανισθείς τότε Γιώργος Παπανδρέου με σηκωμένα τα μανίκια ουσιαστικά παγίδεψε το εκλογικό σώμα και ανέβηκε στην Εξουσία. Βέβαια θα ανέβαινε στην εξουσία έτσι ή αλλιώς και χωρίς την ιδιαίτερα καθησυχαστική αλλά βαρύτατη πολιτική εκείνη δέσμευση. Ο δρόμος εξουσίας ήταν πράγματι προδιαγεγραμμένος . Ήταν μάλιστα μονόδρομος αφού η πολιτική διαδρομή του Κ. Καραμανλή είχε ήδη τερματιστεί όπως φάνηκε και από την βαρύτατη εκλογική συντριβή του .
Την ίδια ώρα που η πολιτική Καραμανλή τερματίζονταν άρχιζε η νικηφόρα και ελπιδοφόρα πορεία Παπανδρέου.
Τα επακόλουθα γεγονότα είναι γνωστά σε όλους. Οδήγησαν ως γνωστόν στην υπερψήφιση του «Μνημονίου» που πέρασε από την Βουλή των Ελλήνων με 172 ψήφους! Από την άμεση εφαρμογή του Μνημονίου όλοι αντελήφθησαν ένα πράγμα. Ο Ελληνικός Λαός είναι ο κύριος και μοναδικός υπεύθυνος για το στέγνωμα και την κρίση της Οικονομίας και αυτός μόνον θα πληρώσει τον λογαριασμό. Η ωμότητα της σοσιαλιστικής κάλυψης Εξουσία ξεπέρασε κάθε όριο. Έτσι λοιπόν ο συνταξιούχος των 300 ευρώ οδήγησε την χώρα σε αυτήν την αθλιότητα και ο ουσιαστικός πυρήνας του Μνημονίου είναι «ρίξτε τους φόρους και μόνον φόρους».
Μια πολιτική που ήδη έχει κάνει εμφανή τα σημάδια εφαρμογής της . Είναι πλέον ορατή η ύφεση. Αναπτύσσονται ήδη διαστάσεις ανεξέλεγκτης πλέον περιδίνησης προς ένα κατήφορο με άγνωστες μελλοντικές επιπτώσεις για την χώρα.
Ο Πρωθυπουργός ευρισκόμενος σχεδόν σταθερά σε επαφές στο εξωτερικό όταν έρχεται για λίγες μέρες, μιλάει μόνον για φόρους και αναιρεί στην πράξη τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Επιμένει στο ίδιο σύνθημα. Ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα που νοσεί βαθύτατα προσπαθεί να μετακυλήσει τα αδιέξοδα του στις πλάτες των φτωχών. Ένας λαός επωμίστηκε εξ ολοκλήρου την αποπληρωμή ενός «πρωτοφανούς» δανείου με τους σκληρότερους όρους.
Όμως είναι πολύ αμφίβολο αν φυλλομέτρησε το Μνημόνιο ο Πρωθυπουργός. Δεν μιλάμε αν το διάβασε!
Σήμερα λοιπόν καταγράφουμε επί πραγματικού τα εξής.
-Ένας εμπειρότατο, μάχιμο Πρόεδρο Δημοκρατίας .
-Ένας ολόφρεσκο και κατάλληλο Πρωθυπουργό.
-Ένας παλιό και ένα νέο οικονομικό επιτελείο.
-Αμέτρητους οικονομικούς σύμβουλους , επιτελείς και αναλυτές, από Νομπελίστες μέχρι και καθηγητές.
-Ένα περίστροφο πάνω στο τραπέζι,
-Ένα μπιστόλι στον κρόταφο του λαού.
-Νησιά, κήπους, Προεδρικά μέγαρα και επιβλητικούς Οργανισμούς για τις ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού.
-Διεθνείς ελεγκτές που πηγαινοέρχονται κουβαλώντας βαριές τσάντες για να εξετάζουν συστηματικά την άρρωστη ελληνική οικονομία και να την χορηγούν έγκαιρα τα φάρμακα τους ώστε να την διατηρήσουν ζωντανή.
-Ένας σωρό από άγνωστους και άχρηστους παρατρεχάμενους .
-Και ένας σωρός άχρηστων αποφάσεων.
Όλοι και όλα αυτά συνθέτουν την θλιβερή ομάδα των ειδικών της διάσωσης της ελληνικής οικονομίας. μας. Τι κατάντημα.
Η συνταγή του Μνημονίου περιλαμβάνει μέχρι σήμερα για την ανάταξη της οικονομίας κάτι πολύ μα πάρα πολύ απλό.
Φόρους για τον λαό. Όμως.
Η εκκλησιαστική και μοναστηριακή περιουσία είναι στο απυρόβλητο. Ούτε κουβέντα.
Το Τραπεζικό σύστημα παραμένει κερδοφόρο. Σύμμαχος στην πράσινη ανάπτυξη.
Τα μέτρα πάταξης του δημοσιονομικού ελλείμματος αναιμικά.
Οι Στρατιωτικές δαπάνες αμετάβλητες.
Το έλλειμμα ανεξέλεγκτο.
Ο πληθωρισμός αμέτρητος.
Η ανεργία καλπάζει.
Τα λουκέτα το ένα πίσω από το άλλο.
Μόνον η λογιστική οικονομία, οι αριθμοί και οι Ειδικοί αισιοδοξούν.
Ο λαός στην απόγνωση.
Μετρούν την βούκα του ψωμιού και την σταγόνα του πετρελαίου του!
Από την μια λοιπόν υπάρχει μια κυβέρνηση που αδυνατεί να ελέγξει το μεγάλο κεφάλαιο. Τους λεηλάτες που πραγματικά το 1999 επί Κ. Σημίτη και Ολυμπιακών Αγώνων οδήγησαν την χώρα σε αυτό το σημείο. Η Κυβέρνηση με νωπή την λαϊκή εντολή την επομένη των εκλογών θα έπρεπε ήδη να εισπράξει από τους ηθικούς αυτουργούς της κρίσης τα κλεμμένα. Αυτή η ολιγαρχία έπρεπε να πληρώσει άμεσα τον λογαριασμό των 400 δις του ελλείμματος .
Από την άλλη μεριά είναι όλοι όσοι ήδη άρχισαν αμίλητα να πληρώνουν τον λογαριασμό φωνάζοντας μόνον φέρτε «πίσω τα κλεμμένα ». Δηλαδή οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, οι μισθοσυντήρητοι και οι μικρό μεσαίοι .Όλοι αυτοί που αργοπεθαίνουν σε ένα κλίμα ασφυξίας. Είναι όλοι αυτοί που συνθέτουν ταυτόχρονα το ισχυρότατο εκρηκτικό μίγμα στα θεμέλια της κοινωνίας μας.
Αν σπάσουν και δεν αντέξουν άλλους φόρους τι θα γίνει;
Στην όλη κατάσταση ήρθε να προστεθεί και ο συμμαθητής, συμφοιτητής, φίλος και γνωστός του Πρωθυπουργού, Αντώνης Σαμαράς . Σαν Αρχηγός πλέον της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και ενώ όλα έδειχναν ότι συμπλέουν και συνοδοιπορούν στην κρίση, ξαφνικά ο Α.Σαμαρας έστρεψε βέλη εναντίον της ακολουθούμενης κυβερνητικής πολιτικής. Αμφισβήτησε ανοιχτά τον Πρωθυπουργό λέγοντας ότι όλα είναι λάθος στην οικονομική πολιτική του. Αυτό τα είπε και με την επιπλέον ιδιότητα του Οικονομολόγου. Μίλησε λοιπόν αυτός που την κρίσιμη περίοδο 1990 -93 έριξε το δικό του Κόμμα από την Εξουσία . Έρχεται τώρα και ο σημερινός αρχηγός της Αντιπολίτευσης κρατώντας συνταγές και οικονομικά μίγματα να σώσει την βυθιζόμενη Ελλάδα!!
Έτσι Παπανδρέου και Σαμαράς συμφωνούν και αναγνωρίζουν για τον εαυτό τους έναν και μόνο ρόλο. Αυτόν του σωτήρα .
Και οι δυο έχουν στον νου τους την ίδια, ταυτόσημη, διάγνωση. Η Ελλάδα θα γίνει «Τιτανικός».
Έτσι όλοι ξέρουν αφού κατ επανάληψη έχει ειπωθεί με τον ποιο κατηγορηματικό τρόπο ότι «ή αλλάζουμε πορεία ή βουλιάζουμε όλοι μαζί».. Σωσίβιο δεν θα δοθεί σε κανέναν! Μα αυτοί έδωσαν σωσίβια στους κλέφτες και δεν θα δώσουν στον λαό;
Αλήθεια ποιον από τους δυο να πιστέψει κάποιος όταν και οι δυο είναι το ίδιο ψεύτες και δεν μπορεί η απλή λογική να ξεκαθαρίσει ποιος μας κοροϊδεύει λιγότερο;
Οι πολιτικοί μας μιλούν ανενόχλητοι για χαμένα δισεκατομμύρια Ευρώ και λεηλατούν - μαζεύουν το πολύτιμο Ευρώ του συνταξιούχου.
Ως εδώ λοιπόν.
Οι 50 αρρωστημένοι χαρτογιακάδες ξένων συμφερόντων δεν μπορούν να απειλούν , να εκβιάζουν και να λεηλατούν έναν τόσο κακοποιημένο Λαό.
Τέρμα τα πειράματα στου κασιδιάρη το κεφάλι.
Ας φύγουν. Να πάνε άλλου να δώσουν τα λεφτά τους. Έχουν 45 εκατομμύρια άνεργους στην Αμερική. Ας κάνουν εκεί επενδύσεις.
Να φύγουν τώρα.
Αυτό το πολιτικό σκηνικό έχει στηθεί θεωρώντας έναν ολόκληρο λαό ανίκανο , ανόητο, αδύνατο και ετοιμοθάνατο. Κάνουν λάθος.
Τέτοιος πρωτοφανής εμπαιγμός σε πολιτικό επίπεδο δεν έχει ξανασυμβεί.
Σήμερα είναι πλέον η ώρα. Ο Λαός μας είναι περήφανος.
Δεν αποδέχεται σε αυτό το πολιτικό στημένο σύστημα έναν άφωνο και άβουλο Πρόεδρο Δημοκρατίας, έναν ψεύτη Πρωθυπουργό και έναν Εφιάλτη Αρχηγό Αντιπολίτευσης.
Ο Λαός πρέπει να μιλήσει. Και θα μιλήσει!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου