«Στου διπλανού μου τις φάλαγγες των δακτύλων
Φύτρωσαν μαργαριτάρια από τις πολλές μετάνοιες
Και στων γονάτων τις κλειδώσεις μπαλώματα
κι αναμπαλώματα»
«Για αυτό κλαίω κι εγώ» είναι ο τίτλος του διηγηματικού- ποιητικού πονήματος του Ηγουμένου της Ι. Μ Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας π. Πορφυρίου, που εξέδωσε πρόσφατα και τα έσοδα του οποίου θα πάνε στην συνεχιζόμενη αναστύλωση του Μοναστηριού του. Βαθύς γνώστης της ελληνικής γλώσσας o πατέρας Πορφύριος, διδάκτορας Φιλολογίας γαρ, και συνάμα με μεστή λογοτεχνική γραφή επιχειρεί, μέσα από προσωπικά βιώματα στην Ι. Μ Σίμωνας Πέτρας του Αγίου Όρους στην οποία μόνασε επί δεκαετίες, να δώσει ένα διαφορετικό τρόπο προσέγγισης του Θείου.
Έντονη και η ποιητική διάθεση του συγγραφέα που δίνει στις 30 μικρές αυτοτελείς προσεγγίσεις πολλών πνευματικών γεγονότων των χαρισματικών γεροντάδων του Περιβολιού της Παναγιάς, πινελιές ποίησης, στραμμένης στη δοξολογία της Θεοτόκου που σκέπει τον Άθωνα, των Αγίων της Ορθοδοξίας, μα κύρια στον Πανάγαθο Τριαδικό Θεό.
Κεντρικό νόημα της ταπεινής μου γνώμης το παρακάτω απόσπασμα, που αναδεικνύει την μοναδική γήινη πραγματικότητα, την οποία αντιμετωπίζει καθημερινά ο άνθρωπος από καταβολής κόσμου, την ξορκίζει με τα μάταια του κόσμου, αλλά δεν μπορεί να την αποφύγει με τη λογική, μονάχα με την υπέρκοσμη θεώρηση των γεγονότων και της ζωής, όπως λιτά, ταπεινά και υπέροχα χαριτώνει ο Τριαδικός Θεός τα γεροντάκια του Όρους, που ζουν, γεύονται, βιώνουν παράδεισο επί γης.. « ....Και ο παπαΣίμων μας έλεγε συνέχεια: υπομονές, πολλές υπομονές. Τι είναι η ζωή συμπλήρωνε; Βήμα βήμα προς το μνήμα»
Θόδωρος Ελευθεριάδης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου