Καλοκαιρινές αναμνήσεις

Υπέροχη η μυρωδιά της γης τον Ιούλη. Σπαρτά θερισμένα και μαζεμένα στα πλαγιές της Πιερίας, όπου τύχη τρανή με οδήγησε το απόγεμα της περασμένης Κυριακής να ανακαλύψω υπέροχους βιότοπους και νέους ανθρώπους στα ορεινά Πιέρια, σε μια μοναδική διαδρομή από τον παλιό δρόμο προς Κατερίνη, από τη Συκιά προς Κολινδρό.
Νοσταλγικές διαδρομές σκέψεις τον Ιούλη. Μήνας διακοπών για την τσακαλαρία στου Χουρπάνι, στο χωριό της μάνας μου. Τσούμπριτσα και λάδι πασπαλισμένα στη χοντρή τη φέτα του χωριάτικου ψωμιού και παιχνίδι ατέλειωτο στην Αγιανάργυρη, στον Αγιο Τρύφωνα.
Η καλύτερή μας στην πανήγυρη των Αγίων Αναργύρων. Γιορτή μεγάλη για το χωριό μας, με τον άρτο, το λαδάκι και το κρασί που ετοίμαζαν από βραδύς η γιαγιά η Ντόμνα και η αδελφή της η Αραλού, με το ονόματα των ζωντανών και των νεκρών, που θα μνημόνευε στη Θεία Λειτουργία ο παπά Ταξιάρχης Σαγρής, ένας Άγιος Λευίτης Ιερέας , που έκτισε το Ναό των Αγίων, συντοπίτης του παππού μου, από την Παλιά Ελλάδα.
Και μετά τον Εσπερινό γραμμή για τις βάρκες με τα σκοινιά και τα αλογάκια του γύρου, του παμπάλαιου λούνα παρκ που γέμιζε το προαύλιο της εκκλησίας.
Μαζί με το απαραίτητο γλειφιτζούρι που διαλαλούσε με την τσιριχτή φωνή του ο Αχιλλέας από τα «Μπάνια».
Και το βράδυ το καλύτερο. Γεμάτος τραπέζια ο κεντρικός δρόμος, με τις ψησταριές του Γκίνογλου και του Γιάννου να μην προλαβαίνουν να βγάζουν τα σουβλάκια και τα κοτόπουλα και τις ορχήστρες από τη Γουμένισσα να συναγωνίζονται η μια την άλλη για το ποιος θα παίξει πιο δυνατά.
Ο κάμπος του « Βάλτου» γεμάτος σπαρτά και καπνά, που τώρα που γέμισε ολάκερος από ροδακινιές, που τα έκοβε η θεόρατη πανάρχαια κομπίνα, δώρο της « Ούντρας» και τις μπάλες τις μάζευαν οι χωριανοί με τα χέρια για να έχουν τα ζωντανά το χειμώνα.
Και ο «Ψαρής» το περήφανο άλογο του παππού του Ζαχαρία, αγέρωχα σε προκαλούσε να ανέβεις στα καπούλια του για μια βόλτα στο δάσος του χωριού, ένα ανέβασμα στο Διχαλεύρι, τη Φυτειά και το Αρκουδοχώρι.
Νύχτες ολόκληρες του Ιούλη τα παιχνίδια στα πεύκα του Αγια Τρύφωνα, με τα λιουλακάδια στο σπιρτόκουτο να φωτίζουν τα όνειρα για το αύριο που θα έρχονταν. Άλλος ήθελε να γίνει αεροπόρος, άλλος αστροναύτης. Νύχτες ολόκληρες με το χώμα από τα φρεσκοκομμένα σπαρτά του κάμπου να δίνει μια ευχάριστη μυρωδιά στον αγέρα του Στενημάχου. Που συμπλήρωναν τα λουλούδια του κήπου και τα φρεσκοβαμμένα με πηχτό ασβέστη αυτοσχέδια πεζοδρόμια.